Osoby starsze jako osoby niepełnosprawne - Paplicki, Mateusz; Susło, Robert; Drobnik, Jarosław; Sobieszczańska, Małgorzata (E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego, 2019)
Osoba starsza wymaga zastosowania specjalnego podejścia nie ze względu na osiągnięty wiek, lecz wynikające z niego zaawansowanie procesów degeneracyjnych i chorobowych, przejawiające się w ograniczeniu funkcji organizmu. Utrata sprawności bywa udziałem osób już przed osiągnięciem wieku starszego, zwykle temu wiekowi towarzyszy, a po jego osiągnięciu wraz dalszym upływem czasu występuje wcześniej czy później praktycznie nieuchronnie. W konsekwencji osoby w wieku starszym często są również osobami niepełnosprawnymi. Problem niepełnosprawności w wieku starszym nabrzmiewa. Szacuje się, że statystycznemu Polakowi średnio niemal 20% życia upłynie jako osobie żyjącej z niepełnosprawnością. Problemy starzejących się społeczeństw nie wynikają jedynie z rosnącego udziału osób w wieku starszym, lecz przede wszystkim z wielorakich negatywnych następstw utraty sprawności przez członków tej grupy wiekowej, w tym: utraty zdolności do pracy, zwiększonego zapotrzebowania na usługi opiekuńcze i medyczne, oraz zależności od otoczenia. W konsekwencji, rozwiązanie problemów osób w wieku starszym faktycznie nie jest możliwe bez kompleksowego uregulowania sytuacji wszystkich osób niepełnosprawnych w społeczeństwie, zapobiegania niepełnosprawności, opóźniania jej występowania i ograniczania jej negatywnych skutków
Keywords: elderly people; disabled people; quality of life