Wyspiański biblioterapeutyczny, bo zgenderowany? O pragmatyzacji instytucji klasyka - Kapusta, Anna (Wydawnictwo eBooki.com.pl, 2015)
Artykuł prezentuje projekt wykorzystania dorobku twórczego i postaci Stanisława Wyspiańskiego jako gotowego materiału biblioterapeutycznego. Przedmiotem i celem badań jest zatem zasygnalizowanie koncepcji eksplorowania zasobów twórczych Stanisława Wyspiańskiego jako obszaru napięć, które są potencjalnym punktem wyjścia do prowadzenia procesu biblioterapeutycznego. Metoda badań wywiedziona została z teorii dwutekstu Julii Kristevy, ale służy ona wskazaniu na kategorię gender twórczości jako płodne pole ekspansji dla biblioterapii. Tym samym kategoria gender staje się kategorią biblioterapeutyczną. Rezultatem badań w tak sformułowanym projekcie jest otwarcie zagadnienia humanistyki stosowanej i transdyscyplinarnego literaturoznawstwa, w którego centrum autorka usytuować pragnie proces biblioterapeutyczny. Stanisław Wyspiański jako klasyk kultury polskiej stać się może exemplum tak pojmowanego kulturowego materiału do biblioterapii. Konkluzją artykułu jest postawienie kwestii klasyki/kanonu jako podstawy do budowania kulturowych zasobów polskiej biblioterapii. Wybór Stanisława Wyspiańskiego wiąże się z wyrazistością estetyczną oraz konfliktową strukturą jego twórczości, w której linia heroiczna posiada swój subwersywny (nieheroiczny) rewers. Napięcie to jest zasobem i potencjałem dla proponowanego w projekcie konceptu biblioterapii.
Keywords: biblioterapia; klasyka; kanon; Stanisław Wyspiański; gender