Mediatorzy i instytucje mediacyjne w otoczeniu administracji - Tabernacka, Magdalena (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2017)
Od 1 czerwca 2017 r. mediacje są instytucją regulowaną przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w postępowaniu administracyjnym strony i organ mogą skorzystać z pomocy mediatora. Działania mediatora, które zgodnie z art. 96k k.p.a. polegają na pomocy stronom w polubownym rozwiązaniu sporu, mają wpływ na orzeczniczą działalność organów. Można więc oczekiwać, że podobnie jak w postępowaniu sądowym karnym i cywilnym mediatorzy będą stałym elementem otoczenia urzędu, praktyka zaś prowadzenia mediacji będzie miała wpływ na kulturę organizacyjną urzędów administracji publicznej. Mediator, będąc elementem otoczenia instytucji publicznej, pełni swoistą funkcję łącznika między tą organizacją a indywidualnym i ogólnym otoczeniem, co należy rozpatrywać zarówno w aspekcie aksjologicznym, komunikacyjnym, jak i prakseologicznym. Konflikty, w które w procesie wykonywania prawa zaangażowane są organy administracji publicznej, warunkują swoiste interakcje organów z otoczeniem. Otoczenie organów administracji publicznej jest dynamiczne, dlatego mediatorów można zaliczyć do ich otoczenia zadaniowego. Z uwagi na to, że jest niemożliwe przewidzenie wszystkich czynników wpływających na aktywność organu, między innymi częstotliwości wpływu spraw określonego rodzaju, z prakseologicznego punktu widzenia udział w postępowaniu mediatora — jako podmiotu umieszczonego poza strukturą urzędu — jest racjonalne
Keywords: mediacje; mediator; administracja publiczna; otoczenie organizacji