@misc{Szymaniec_Piotr_Fizjokratyczna_2018,
 author={Szymaniec, Piotr},
 copyright={Copyright by Uniwersytet Wrocławski},
 howpublished={online},
 year={2018},
 publisher={Uniwersytet Wrocławski. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii},
 language={pol},
 abstract={Celem niniejszej pracy jest wskazanie znaczenia koncepcji fizjokratów w historii myśli podatkowej i praktyce danin publicznych. Zaproponowano odpowiedź na pytanie, w jakim stopniu fizjokraci przedstawili jedynie krytykę istniejącego w XVIII w. we Francji systemu podatkowego, a w jakim wykroczyli poza tę krytykę, proponując rozwiązania, które miały znaczenie w późniejszym rozwoju podatków. Fizjokraci uważali, że w każdym przypadku podatek obciąża rentę gruntową. Głoszona przez nich koncepcja podatku jedynego była wyrazem dążenia, aby skonstruować system podatkowy odznaczający się przejrzystością i prostotą, a jednocześnie sprawiedliwie rozkładający obciążenia podatkowe. Koncepcja ta zostatała zrealizowana jedynie w trzech gminach Badenii za rządów margrabiego Karola Fryderyka. Znaczenie fizjokratów polega na tym, że byli oni pierwszymi, którzy próbowali badać wpływ poszczególnych kategorii podatków na gospodarkę jako całość. Właśnie z ich analiz wywodzi się pojęcie przerzucalności podatku, które jest stosowane obecnie. Fizjokratyzm był najbardziej wpływową doktryną ekonomiczną na ziemiach polskich u schyłku XVIII i na początku XIX w., a proponowana przez ten nurt koncepcja podatku była bazą dla postulatów zmniejszenia ciężarów fiskalnych nałożonych na niższe warstwy społeczeństwa – zwłaszcza chłopstwo. Ponadto argumentacja oparta na fizjokratyzmie służyła uzasadnieniu wprowadzenia przez Sejm Czteroletni w 1789 r. „ofiary dziesiątego grosza” – pierwszego ogólnego podatku, który obejmował także szlachtę},
 title={Fizjokratyczna teoria podatku i jej recepcja w polskiej myśli podatkowej},
 type={tekst},
 keywords={fizjokratyzm, podatki, Oświecenie, Quesnay, François (1694-1774), Francja, Rzeczpospolita Obojga Narodów, Sejm Czteroletni},
}