@misc{Stasìv_Oksana_Osoblivostì_2023, author={Stasìv, Oksana}, copyright={Copyright by Autorzy, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego i Wydawnictwo „Szermierz” sp. z o.o., 2024}, address={Wrocław}, howpublished={online}, year={2023}, publisher={Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego}, publisher={Wydawnictwo „Szermierz” sp. z o.o.}, language={ukr}, abstract={Artykuł poświęcony jest specyfice przenoszenia pracownika wraz z przedsiębiorstwem na inny teren w warunkach stanu wojennego. Autorka zauważa, że w związku z atakiem Federacji Rosyjskiej 24 lutego 2022 roku na Ukrainę rząd ukraiński wprowadził program relokacji zakładów produkcyjnych w celu zachowania zarówno potencjału siły roboczej, jak i zdolności produkcyjnych. Program ten zapewnił masową relokację przedsiębiorstw z terenów, na których toczą się działania wojenne, na bezpieczniejsze tereny Zachodniej Ukrainy. Podkreśla się, że w okresie stanu wojennego specyfikę zmiany warunków pracy pracowników przedsiębiorstw przesiedlonych (ewakuowanych) w wyniku stanu wojennego reguluje ustawa Ukrainy „O organizacji stosunków pracy w stanie wojennym”. Zgodnie z nią ograniczenia konstytucyjnych praw i wolności człowieka i obywatela wprowadza się w okresie stanu wojennego zgodnie z art. 43 i 44 Konstytucji Ukrainy. Autorka, po przeanalizowaniu obowiązującego ustawodawstwa ukraińskiego, proponuje wyróżnić trzy warianty możliwych legalnych zachowań pracownika: 1. pracownik wyraża zgodę na przeniesienie z firmą do innej lokalizacji; 2. pracownik nie zgadza się na przeniesienie wraz z przedsiębiorstwem do innej lokalizacji w związku z relokacją oraz 3. pracownik nie może przenieść się do innej lokalizacji z przedsiębiorstwem, ale chce kontynuować tam pracę w przyszłości, po powrocie przedsiębiorstwa, jeżeli prawo daje taką możliwość. W artykule podkreślono, że przeniesienie do innej lokalizacji dotyczy zmiany miejsca wykonywania pracy pracownika w związku z przeniesieniem przedsiębiorstwa do innej miejscowości. Przeniesienie przedsiębiorstwa do innej miejscowości uważane jest za zmianę organizacji produkcji i pracy. Zgodnie z ukraińskim ustawodawstwem pracownik musi wyrazić na to pisemną zgodę. Należy podkreślić, że takie przeniesienie odbywa się z zachowaniem specjalności, kwalifikacji lub stanowiska. Dokonanie wpisu w księdze pracy o przeniesieniu pracowników do innego miejsca wraz z przedsiębiorstwem nie jest przewidziane przez prawo. Proponuje się zmianę tytułu art. 120 kodeksu pracy Ukrainy na „Gwarancje i świadczenia wyrównawcze w przypadku przeniesienia do pracy w innym rejonie” oraz części 1 art. 120 kodeksu pracy Ukrainy należy zmienić w następujący sposób: „W związku z przeniesieniem lub przeniesieniem do innej lokalizacji pracownicy mają prawo do odszkodowania i gwarancji wypłaty”. Podkreśla się, że zawieszenie stosunku pracy musi spełniać następujące warunki: 1. pracodawca nie może zapewnić pracownikowi pracy; 2. pracownik nie może wykonywać pracy. Jeżeli przynajmniej jeden z warunków nie jest spełniony, nie ma podstaw do zawieszenia umowy o pracę.}, title={Osoblivostì perevedennâ pracìvnika razom ìz pìdpriêmstovm u ìnšu mìscevìstʹ v umovah voênnogo stanu}, type={tekst}, doi={https://doi.org/10.19195/2082-4939.14.9}, keywords={transfery, relokacja, inny obszar, pracownik}, }