@misc{Marak_Katarzyna_Transpozycja_2019,
 author={Marak, Katarzyna},
 copyright={Copyright by Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego Sp. z o.o.},
 address={Wrocław},
 howpublished={online},
 year={2019},
 publisher={Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego},
 language={pol},
 abstract={Dyrektywy konsumenckie licznie uchwalane w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku były oparte na metodzie minimalnej harmonizacji. Nie przyniosło to jednak spodziewanych rezultatów w zakresie zadawalającego zbliżenia systemów prawnych państw członkowskich i na początku XXI wieku prawodawca unijny zrezygnował z harmonizacji minimalnej na rzecz harmonizacji zupełnej (maksymalnej). Na gruncie usług turystycznych obowiązywała dyrektywa z 1990 roku w sprawie zorganizowanych wakacji, wycieczek i podróży, oparta na najniższym wspólnym mianowniku. Obecnie została ona zastąpiona dyrektywą z 2015 roku w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, wpisującą się w trend dyrektyw maksymalnych. W artykule poddano analizie i ocenie skuteczność zastosowania metody pełnej harmonizacji jako sposobu realizacji celów i założeń dyrektyw konsumenckich na przykładzie dyrektywy turystycznej z 2015 roku. W założeniu harmonizacja maksymalna powinna wydatnie przyczyniać się do urzeczywistniania idei wspólnego rynku, ułatwiać przedsiębiorcom świadczenie usług w sposób transgraniczny i jednocześnie zapewniać wysoki i jednolity poziom ochrony konsumentów. Jednakże analiza dyrektyw konsumenckich w kontekście ich transpozycji prowadzi do wniosku, że harmonizacja maksymalna raczej nie spełni pokładanych w niej oczekiwań. Nie doprowadzi do pełnego zbliżenia prawa w obszarach objętych zakresami dyrektyw; odrębności będą nadal występować i w dalszym ciągu będą zniechęcać konsumentów do usług transgranicznych. Natomiast negatywne konsekwencje transpozycji dyrektyw maksymalnych uwidoczniają się w postaci znacznej ingerencji w porządki prawne państw członkowskich i mogącym wystąpić negatywnym wpływem na stabilność krajowych systemów prawnych.},
 title={Transpozycja konsumenckich dyrektyw maksymalnych na przykładzie dyrektywy turystycznej 2015/2302 do polskiego porządku prawnego},
 type={tekst},
 doi={https://doi.org/10.19195/0524-4544.329.29},
 keywords={ochrona konsumenta, harmonizacja maksymalna, dyrektywa turystyczna, umowa o imprezę turystyczną, dyrektywy konsumenckie},
}