@misc{Górnicki_Leonard_Rola_2020,
 author={Górnicki, Leonard},
 copyright={Copyright by Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego},
 address={Wrocław},
 howpublished={online},
 year={2020},
 publisher={E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego},
 language={pol},
 abstract={W artykule przedstawiona została rola parlamentu w powstaniu Komisji Kodyfikacyjnej II RP i jej działalności, ze szczególnym uwzględnieniem udziału Sejmu i Senatu w pracach nad przygotowanymi w tejże Komisji projektami ustaw w zakresie kodyfikacji prawa prywatnego. Są to: ustawa o prawie prywatnym międzynarodowym i międzydzielnicowym, ustawa o prawie autorskim, ustawa o ochronie wynalazków, wzorów i znaków towarowych, ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ustawa wekslowa i ustawa czekowa. Autor dochodzi do wniosku, że Komisja Kodyfikacyjna nie była organem Sejmu, choć parlament – w świetle ustawy z 3 czerwca 1919 r. powołującej Komisję Kodyfikacyjną – miał wobec niej pewne uprawnienia. Wkład Sejmu i Senatu do przygotowanych przez Komisję projektów ustaw należy w ogólności postrzegać raczej jako skromny. Dotyczył on z reguły zagadnień bardziej szczegółowych, w tym wyraźna jest dominanta problemów z zakresu praktyki stosowania danych przepisów, jak też wątków politycznych i społecznych, co tak wyraziście przejawiło się w pracach parlamentu nad ustawą o prawie prywatnym międzynarodowym i międzydzielnicowym. Najwyżej, w odniesieniu do prawa prywatnego, ocenić, zdaniem Autora, należy wkład Sejmu i Senatu do projektów ustawy o ochronie wynalazków, wzorów i znaków towarowych, choć towarzyszyły temu spory w Komisji Przemysłowo-Handlowej Sejmu i aż do uchwalenia ustawy niezadowolenie Senatu, a także do projektu ustawy wekslowej. Ocena musi oczywiście uwzględniać to, że parlament powołał Komisję Kodyfikacyjną jako ciało fachowe, a więc to na niej spoczywał ciężar odpowiedzialności za koncepcję i konstrukcję jurydyczną projektów ustaw. Przynajmniej w zakresie dotyczącym kodyfikacji prawa prywatnego i prawa karnego to Komisja Kodyfikacyjna II Rzeczypospolitej była faktycznym ustawodawcą, najważniejszym, choć oczywiście nie jedynym. Pełniła ona funkcję prawodawcy w ujęciu socjologicznym, wywierała bowiem rzeczywisty wpływ na ukształtowanie treści aktów prawnych i nadanie im określonego kształtu formalnego.},
 title={Rola parlamentu w powstaniu i działalności Komisji Kodyfikacyjnej II RP w zakresie kodyfikacji prawa prywatnego},
 type={tekst},
 doi={https://doi.org/10.34616/23.20.033},
 keywords={Komisja Kodyfikacyjna, kodyfikacja prawa prywatnego, Sejm i Senat II RP, prawo prywatne międzydzielnicowe, prawo prywatne międzynarodowe, prawo autorskie, ochrona wynalazków i znaków towarowych, zwalczanie nieuczciwej konkurencji, prawo wekslowe i czekowe},
}